خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٦٨

[ 6 . ] مولانا حيدر طهماسبى ( حيدر تخلّص )

مانده اى ضعف بدن تا به جنابش قدمى * مهلتى آن‌قدرى ده كه نهم پاى دگر

گفته‌اى پيش كسان حيدر ما هرجايىست * تو مجو يار دگر ، او نرود جاى دگر

* * *

اشكى كه ز خودرايى تو بر مژهء ماست * در رشته كشيده جهت گوش تو درهاست

آهى كه نه از سينه كشيدم به هوايت * جاروب زدم خانهء دل ، گرد از آن خاست

نه نه غلطم دل هوس زلف تو مىپخت * برخاسته دودى ز سر آتش سوداست

حيدر نتوان بود به آسايش خاطر * زين‌سان كه رسد فتنهء زلفش ز چپ و راست

* * *

درخشم چون سخن به من آن سيم تن كند * گويد تو را چكار به من تا سخن كند

از خوى نازكت نتوانست بيدلى * چاكى ز آرزوى تو در پيرهن كند

حالا دلم خوش است چو حيدر به وصل او * تا هجر آن نگار چه با جان من كند

* * *

سرو گويا كرده دعوى با قد سيمينبرش * باد ازين معنى سزد « 1 » هر لحظه جنباند سرش

* * *

( 1 ) . اصل : برو .