خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٦٧

[ 6 . ] مولانا حيدر طهماسبى ( حيدر تخلّص )

ماه در حسن و جمال از دگران ممتاز است * ليك در هاله برش لولى چنبر باز است

* * *

چشمهء حيوان كجا ، لعل لب جانان كجا * هر دو جان بخشند ، امّا اين كجا و آن كجا

* * *

اى سرو فكندى به سرش سايهء سودا * نازك بدنى چون كشد اين بار گران را

شمشاد قدى ميل به باغ دل ما كرد * اى باد خبردار كن آن سرو روان را

* * *

اينجا علاج درد دل ما نمىشود * جايى دگر رويم كه اينجا نمىشود

دل ترك دوست كرد ، منش هم مدد كنم * كارى گرفته پيش كه تنها نمىشود

* * *

مگو بهر چه هر دم چاك مىسازى گريبان را * كه از دست تو خواهم چاك زد پيراهن جان را

سيه شد روزم از هجران ز روز من چه مىپرسى * خدايا هيچ كس هرگز نبيند روز هجران را

از آن لبهاى خندان آرزوى يك سخن دارم * كه مىخواهم نمك ريزم ، جراحتهاى پنهان را

* * *

كاش بر جور بتان دل مىنهادم پيش ازين * تا جفاهاى تو اكنون بر من آسان مىگذشت

* * *

زان سهى قد نكنم ميل به رعناى دگر * واژگون ماندهء بختم ، چه روم جاى دگر

رنجشى كردى و در شهر تماشايى شد * بعد ازين رنجش ما بين و تماشاى دگر