خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٦٣

[ 5 . ] مولانا گلشنى

حريم ميكدهء عشق خانهء عجبىست * مقيم باش كه آن آستانهء عجبىست

به پاى گل بنشين و سرى به عيش برآر * كه نغمه‌سازى بلبل ، ترانهء عجبىست

گلى كه بوى وفايى رسد ازو به مشام * درين زمانه نديدم ، زمانهء عجبىست

* * *

هلال عيد شبى جلوه‌اى به مردم كرد * چو ديد ابروى آن ماه خويش را گم كرد

مجوى داد ز خوبان دلا كه كام نيافت * كسى كه بر در بيدادگر تظلم كرد

بنوش ساغر عشرت به نغمهء دف و نى * كه باز بلبل خوش لهجه اين ترنّم كرد

به گوش غنچه ندانم چه گفت باد سحر * كه بس شكفته شد و دم‌به‌دم تبسّم كرد

شمرد يار مرا گلشنى ز خيل سگان * بدين وسيله مرا روشناس مردم كرد

* * *

تو يوسف عصرى و طلبكار تو بسيار * بازار تو گرم است و خريدار تو بسيار

در سلسلهء زلف تو دلهاست مقيّد * اى سرو ، تو آزاد و گرفتار تو بسيار

خونخوار تو از غمزهء خونخوار تو افزون * بيمار تو چون نرگس بيمار تو بسيار

در خيل بتان همچو تو بىرحم بتى « 1 » كم * در كوى تو چون گلشنى زار تو بسيار

* * *

به جسم مردهء من خضر زنده رشك برد * دمى كه بر سر تابوت من نماز كنى

تو پاك‌دامنى و گلشنى است عاشق پاك * چرا ز عاشق پاك خود احتراز كنى ؟

* * *

ناصحا تعليم قتل من مده جانانه را * شمع مىداند كه چون آتش زند پروانه را

* * *

هدف تير جفايت جگرى نيست كه نيست * كشتهء تيغ تو هر « 2 » رهگذرى نيست كه نيست

بس كه سرها شده پامال به جولانگه تو * در ته پاى سمند تو سرى نيست كه نيست

( 1 ) . اصل : تنى . ( 2 ) . اصل : بر .