خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٥٩

[ 4 . ] مولانا مشفقى

است . امّا آنچه هست « 1 » مستحسن و پسنديده است و اين چند بيت هم از مستحسنات اشعار اوست . و السلام على من اتبع الهدى .

انتخاب غزليّاته

دى كه گرم سخنت پيش رقيبان ديدم * بحث خونريز منت بود مگر نشنيدم

گشت سنگ تو چو سيماب بدستم ناياب * بس كه بوسيدم و بر ديدهء تر ماليدم

دى كه آن شوخ سگان را ز در خود مىراند * ز آن ميان رفتن من بود غرض ، فهميدم

مشفقى غير خيالش به دلم راه نداشت * دوش هرچند به گرد دل خود گرديدم

* * *

تو خود يك دو روزى به ما آشنا شو * گرت طرز ما خوش نيايد جدا شو

همان با رقيبان خود يار مىباش * نگويم كه يكبارگى يار ما شو

به مهر و وفا گر چو اغيار باشيم * همان مهر كم كن ، همان بىوفا شو

به دل عمرها شد كه درد تو داريم * تو هم يك نفس درد ما را دوا شو

اگر مشفقى قدر وصلت نداند * به داغ فراق تو گو ، مبتلا شو

* * *

قاصدى مژده بيمارى اغيار آورد * جان فدايش كه رساند خبرى بهتر از اين

* * *

عشق اگر شد ز دل اى جان تو به رفتن مشتاب * بنشين ، صاحب اين خانه دگر مىآيد

چون مرا ديد نه از شرم سرافكند به پيش * سنگ مىجست كه ديوانه دگر مىآيد

* * *

تو را از بىكسى پهلوى خود جا دادم اى ناصح * نمىگفتم كه بنشينى نصيحت كار من باشى

* * *

( 1 ) . اصل : - هست .