خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٥٥

در هجو احمد حافظ گفته

چون همدمى آزاد شد از محنت هستى * آن را كه دهان تو به فكر عدم انداخت

* * *

دارم آن دردى كه مجنون حزين را بوده است * بلكه دوران صد غم و محنت بر آن افزوده است

در هجو احمد حافظ گفته

در هجو احمد حافظ گفته

احمدِ حافظ غلام على * از درو « 1 » غم به تنگ مىآرد

گفته لُنگى به بنده لطف كنيد * هر زمان عذر لنگ مىآرد

* * *

اى همدمى اگر تو ، نيى از خران فينى * مىكن هميشه لعنت بر ملحدان فينى

باشد زبان ايشان ، ايرى به جاى آرى * آرى كه هست واجب ، قطع زبان فينى

اين عاشق زن او ، او مايل زن اين * اين شيوه خوب دانند ، پير و جوان فينى

اى همدمى اگر تو ، نى از خران فينى * مىكن هميشه لعنت بر ملحدان فينى

فينى چو قوم كوفى ، من مسلم عقيلم * در دست اين جماعت ، افتاده و ذليلم

گر خاك پاى ايشان ، چون كحل ديده سازم * در چشم اين جماعت ، مسمار همچو ميلم

خويش و قبيلهء هم ، گادند . . . . . يكدگر را * بردند ظن كه گويا منهم از آن قبيلم

مىخواستم ازيشان هرگز جدا نگردم * در عالم حقيقت اين بيت شد دليلم

اى همدمى اگر تو ، نيى از خران فينى * مىكن هميشه لعنت بر ملحدان فينى

از حد بشد قباحت ، از قبح اين اراذل * خواهم گرفت آخر دامان شاه عادل

گويم شها تو بودى ، مايل به قتل اين جمع * كردى به تيغ ازيشان ، مقصود خويش حاصل

( 1 ) . اصل : از درر .