خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٤٨

[ 2 . ] مير مسعود

من وصال طلب بس كه جستجوى تو دارم * به خانه پايى و پاى دگر به كوى تو دارم

* * *

دمى كه چهره‌ات از طره بىنقاب شود * ز عكس روى تو آيينه آفتاب شود

* * *

جفاى مدعى اى دل بيا ز خويش ادا كن * در انتقام مكوش و حواله‌اش به خدا كن

دلا نماز چو مسعود بىريا كن و خوش باش * نه همچو زاهد خودبين تمام قصد ريا كن

* * *

دل به او تكليف بهر كام نتوانست كرد * چون كند بيچاره‌اى ابرام نتوانست كرد

نرگس از يك ديدن آن چشم شهلا مست شد * بس كه بىخود بود ، مى در جام نتوانست كرد

* * *

نديد آن جنگجو يك ره به اشك لاله‌گون من * برون آمد چو شمشير از غلاف و ريخت خون من

* * *

نه ره وفاست جانا ، نه طريق دلربايى * كه تو را به غير باشد همه عمر آشنايى

* * *

به من اگرچه كنى جنگ در برابر غير * به اين خوشم كه در او صلح غائبانه شود

به جرم عشق مكن شحنه گو به زندانم * چگونه بلبل سرگشته مرغ خانه شود

* * *

حذر از غمزهء خونريز بتان كن مسعود * خويش را بر دم شمشير زدن آسان نيست

* * *