خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٤٤

[ 1 . ] مولانا شجاع ( ملقّب به كور )

امشب كه شجاع از غم هجران جان داد * از درد تو مىمرد ، تو درمان كه بودى

و له فى الهجويّات « 1 »

اى خرس پيل گوش تَپَنْ تيز تپه‌گو . . . * خوك چهار ساله و حمال مشك‌دوز

وى خر فرنگ مصرى سرخ درازگوش * وى چامش استر لگدانداز گاو « 2 » پوز

انباز لوتيان علفخوار بنگ‌خور * دمساز همگنان عمودين به . . . سپوز

ما را علاج زخم جفاى تو مىشود * امّا تو را چه چاره بدين داغ سينه‌سوز

اى طب گلوله كرده . . . قرده دبنگ « 3 » * وى بلغم سرشته به خون دماغ يوز

اى قبّهء قبور مقيمان هاويه * قنديل سر قطار مزار معاويه

جهدى بكن كه گردش گردون چنان كند * كز روز نكبت تو مرا كامران كند

ريزد غبار تيرگى مرگ بر سرت * خاك سياه چشم تو را سرمه‌دان كند

آن رخ كه كرده خونِ دلِ خلقش ارغوان * رنج روان و ضعف دلش زعفران كند

آن ريش زعفرانى درگُه گرفته را * پركاله‌هاى خون جگر ارغوان كند

و آنگاه از در تو درآيم كه السلام * گويم كه اين كنند به هركس كه آن كند

گفتم تو را كه دشمنى شاعران مكن * صد ره نگفتمت كه تو اى قلتبان مكن

زنجير و بند و خانه و طاق و رواق كو * آن ، دوت‌گلن ، آپارگلن « 4 » و طمطراق كو

بر صدر بارگه نمدى چارته كجاست * آن نازبالش و دوشك اندر وثاق كو

. . . نت چرا شد از . . . خاتون فراخ‌تر * آن باد بوق و كوفتن سر چماق كو

ديدى كه چون زمانه به روز بدت نشاند * چندان بدى نكرده ، به روز بدت نشاند

گوش اين زمان به مصلحت من اگر كنى * انديشه‌هاى بيهده از سر به در كنى

( 1 ) . در هجو ابراهيم خان تركمان ، حاكم كاشان . ( 2 ) . اصل : كاه . ( 3 ) . اصل : ونك . ( 4 ) . عبارت تركى به معنى : بگير و ببند .