خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٤١

[ 1 . ] مولانا شجاع ( ملقّب به كور )

اى دل از درد تو بىتابى و من بىطاقت * چاره صبر است كه آن هم نه تو دارى و نه من

دل چو بىرخصت ما كُشتهء او گشت شجاع * شرط آن است كه ماتم نه تو دارى و نه من

* * *

كشت مرا تغافلت ، دى چو شدى دچار من * يافته‌اى كه عاشقم ، واى به روزگار من

* * *

دى كز بر تو گرم گذشتم ز بيم غير * آيا چه گفت با تو دل بدگمان تو

* * *

هرگه وفا كنى المم بيشتر شود * فرياد ازين محبّت محنت‌فزاى تو

* * *

اندك وفايى گر كنى دل مىكند صد آرزو * طبع هوسناك مرا مىسازد استغناى تو

* * *

خطا تو كردى و بنگر چه مىكنى با من * نعوذ باللّه اگر سر زند خطا از من

ز رنجشى كه ميان من و تو پيدا شد * تو خود بگو كه گناه از تو بود يا از من

* * *

مى خور به قصد قتل من ، مشكين رسن‌ها تاب ده * بر طرف گل سنبل فكن وز باده گل را آب ده

اى دل تو را او مىكشد از من شكايت مىكنى * من با تو گفتم خويش را در چنگ آن قصاب ده

با غيرخوارىهاى او امشب شجاع از بيم توست * ورنه براى مصلحت يك لحظه تن در خواب ده

* * *

از هر گذرگهى كه تو آنجا نشسته‌اى * با دهشتى روم كه همانا نشسته‌اى