خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٤٠

[ 1 . ] مولانا شجاع ( ملقّب به كور )

سگش رميده ز من اى زمين مردم‌خوار * مرا بخور كه من اين استخوان نمىخواهم

* * *

آمدم با دل‌گرمى كه اگر آه كشم * العطش العطش اندر دل كوثر فكنم

برحذر باش كه فردا ندوم در عرصات * كفن غرقه به خون در صف محشر فكنم

* * *

گفته‌اى حالا ز من راضىترى يا پيش ازين * پيش ازين راضى نبودم اين زمان هم نيستم

* * *

عشق آيتىست آمده در شأن من كه من * آن آيه را به عشق تو تفسير كرده‌ام

دوشم به خواب طرفه چراغى به دست بود * آن خواب را به داغ تو تعبير كرده‌ام

كوتاه بود در طلبت پاى همتم * هجرم حواله باد كه تقصير كرده‌ام

* * *

از جان غم فرسوده‌ام آسوده جانى را چه غم * وز بىقرارىهاى من ، دل برقرارى را چه غم

كى مست خوابى را خبر باشد ز شب ناخفته‌اى * وز خار غم در بسترى ، گل در كنارى را چه غم

او بر سمند گرم‌رو ، من چون سگ دنباله‌رو * از پا ز كار افتاده‌اى ، سركش سوارى را چه غم

* * *

اى دل اهليّت آدم نه تو دارى و نه من * روش مردم عالم نه تو دارى و نه من

گفتم آسوده شو از عشق ، دلا نشنيدى * اين زمان خاطر خرّم نه تو دارى و نه من