خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٠٣

[ 40 . ] مولانا عبد الغفار ( سالم تخلّص )

دلم در بت پرستيدن چنان گرم است اى زاهد * كه گر در دوزخش مىافكنى ايمان نمىآرد

* * *

مدامم چهره گلگون ديده پرخون است در عشقت * هلاك عاشقى گردم كه يكدم نيست خرّم

* * *

ز سر تا پا گناهم واى بر حال تباه من * سزد پشت فلك خم گردد از بار گناه من

چه روز است اين مبادا هيچ كس را اين‌چنين روزى * سياهى وام مىگيرد شب از روز سياه من

چو سالم پاى عزّت بر سر گردون نهم از قدر * اگر جرم گناهم درپذيرد پادشاه من

* * *

از وصل بيزارم دلا من خو به هجران كرده‌ام * قطع نظر از يارى آن سست پيمان كرده‌ام

اى جغد غم جايى مرو مسكن كن اين غمخانه را * محنت‌سراى خويش را بهر تو ويران كرده‌ام

تا چند خون دل خورم اى يار بىدردان ببين * اين كار مشكل را چه‌سان بر خويش آسان كرده‌ام

دردى كه در دل داشتم از دل برون افكنده‌ام * سالم ز دامت جسته‌ام خود فكر درمان كرده‌ام

و له فى الرباعيّات

عاشق همه وقت درد هجران طلبد * بىدرد است آن‌كه راحت جان طلبد

آن دل به كجا برم كه راحت جويد * و آن درد چه مىكنم كه درمان طلبد

* * *