خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٥٩٠

[ 39 . ] مولانا سرورى

الغياث اى دليل خلق جهان * الغياث اى طبيب درد نهان

اشتياق ركاب‌بوسى تو * از كف صبر ما ربود عنان

پرده بردار پيش از آنكه شود * روى دين در حجاب كفر نهان

چون تويى جان دهر ظاهر شو * گرچه جان دائما بود پنهان

در « 1 » زمانى كه راعى عدلت * بركند گرگ ظلم را دندان

تا شود مهد بچّهء روباه * هر دم افتد به پشت شير ژيان

* * *

گلبُن گلزار دولت ميرزا عبد الحسين * آن‌كه شد ظاهر ز خلق او بهشتى در جهان

ذاتش از روى هنر ديباچهء ديوان عقل * رويش از فرط ضيا آيينهء خورشيد جان

يك فروغ از مهر رايش بزم گيتى را چراغ * يك نسيم از باغ خلقش جسم « 2 » عالم را روان

هم سمين از كلك لاغر كرده جسم روزگار * هم منير از راى روشن كرده چشم آسمان

كلك او كحّال چشم معنى از كحل مداد * دست او فياض كِشت آز ، از ابر بنان

گر شود رايش مجسّم شايد ار « 3 » دست قضا * از براى چشمش از خورشيد سازد سرمه‌دان

ريزد از نوكش به جاى نقطه گوهرهاى ناب * آورد گر خامه حرفى از سخايت بر زبان

( 1 ) . اصل : از . ( 2 ) . اصل : چشم . ( 3 ) . اصل : از .