خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٥٨٧

[ 39 . ] مولانا سرورى

خصمش نخورد هيچ بجز حسرت مردن * پيوسته همين قوتش ، بر خوان جهان باد

تا هست بقا مانع ويرانى عالم * مانند بقا ، شاه نگهبان جهان باد

رايش كه ازو صبحِ ازل نور گرفته * تا شامِ ابد ، مهر درخشان جهان باد

دايم رُخش افروخته از جام بقا باد * آن جام « 1 » بقاى او انجام بقا باد

روى معنى از سواد لفظ من تابد چنان * كز نقاب زلف مشكين چهرهء دلدار من

نُه طبق را پر كند گردون ز دُرّ شاهوار * چون گشايد دست فكرت مخزن اسرار من

هفت گردون بر در قدرم ستاده بنده‌وار * گوهرى هريك به كف موقوف روزبار من

جام خورشيد افكند بر خاك اگر بيند سپهر * ساغر معنى به دست راى مهر آثار من

تا گشايد غنچهء دلها به بستان جهان * مىوزد هر دم نسيمى ديگر از گلزار من

باز باشد از پى نظّارهء اسرار غيب * چون در رحمت هميشه ديدهء بيدار من

صادقم چون صبح صادق زانكه رخسار عيان * همچو ماه بدر تابد از شب اخبار من

تحفهء بزم « 2 » اجابت مىكنندش قدسيان * چون ز لب يابد رهايى بانگ استغفار من

گوش بگشايد ز شاخ سِدره چون گل جبرئيل * در سراييدن چو آيد بلبل گفتار من

( 1 ) . اصل : انجام . ( 2 ) . اصل : نرم .