خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٥٧٧

[ 38 . ] مولانا مردمى

ديگران گزارد و شرف زيارت روضهء منوّرهء حضرت خير الانام بجاى آورده به اين طرف معاودت نمود و باوجوداين حالات و كمالات به شاعرى و اهل مشرب سرى تمام دارد و اين ابيات از نتايج طبع وى در اين خلاصه صورت تحرير مىيابد . « 1 »

انتخاب غزليّاته

يا رب آن خورشيد امشب ، ماه مهرافروز كيست * مجلس آن آتشين رخساره ، گرم از سوز كيست

امشب آن دوشينه يارِ ما ، خدا داند كجاست * در كدامين محفل است آن شمع ، امشب روز كيست

چاك در پيراهن صبرم فتاد آن گل كجاست * سوزن مژگان او چاك گريبان‌دوز كيست

مردمى اين دانه‌هاى اشك بىحاصل مريز * طرفه مرغ است او ، خدا داند كه دست‌آموز كيست

* * *

در عاشقى دلم دم بىغم نمىزند * خون مىخورد ، ز لعل بتان دم نمىزند

نرگس به باغ ، ديدهء حسرت گشاده است * وز اشتياق روى تو ، برهم نمىزند

سامان اگرچه نيست مرا ليك همّتم * دست طلب به دامن حاتم نمىزند

در كوى عاشقى در محنت‌سراى من * يا رب چه حكمت است كه جز غم نمىزند

دم دركشيد مردمى از گفتگوى خويش * مجنون صفت به اهل جهان دم نمىزند

* * *

در راه انتظارت ، اى سرو نازپرور * مانند حلقه داريم ، پيوسته چشم بر در

* * *

تيره‌روزى ز غم كاكلت آهى نكند * دود دل در عقب خانه سياهى نكند

بىگناهى چه شوى رنجه ز ارباب نظر * چه كند عاشق بيچاره نگاهى نكند


( 1 ) . براى تحقيق بيشتر ر . ك : عرفات ، ص 710 و مجمع الخواص ، ص 301 .