خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٥٧٠

[ 37 . ] مولانا شريف

گويى كه مريم است به زادن رسيده صبح * عيسى مريم آمده مهرِ منوّرش

يا مطلع من است كه چون حرز صالحان * هر بامداد چرخ همى سازد از برش

شعر من است اينكه به رشك است خاورش * گو منكران صبح بداريد باورش

آن نقطه‌اى كه بفكندش كلكم از نظر * باشد سحر يكى ز اثرهاى بىمرش

كعبه نديده‌اى به حديث من آر روى * منكر مشو كه جامهء كعبه است در برش

خامه برهنه سر سپرد راه طاعتش * انديشه بىوضو نزند حلقه بر درش

گر جعد حور خواهى بنگر به مصرعش * ور روح قدس پرسى برخوانم از برش

زمزم اگر نديدى در رو به معنىاش * آبى طلب كه خضر نخورد و سكندرش

امّا ز شوق آن‌كه به صاحبدلى رسد * چون رهروان كعبه سبك گشته لنگرش

گويى كه خازن در غيب است كلك من * باور نمىكنى گهر راز بنگرش

صبح از اصالت سخنم در خجالت است * تقصير كيست گر نشناسند گوهرش

هر نكته رهبرىست ز شعرم به سوى شرع * مانا كه هست شين شريف اصل مصدرش