خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٥٦٧

[ 36 . ] مولانا نذرى

همچو نذرى همه شب بس كه به غم مىخوابم * مىتوان روفتن آزردگى از بستر ما

* * *

ز بىدردى ملولم عشق جانسوزى هوس دارم * كجا شد آتش‌افروزى كه مشتى خار و خس دارم

تو چون در منزلى من گرد آن ديوار و در گردم * تو چون در محملى من ذوق از بانگ جرس دارم

* * *

بسى افسرده‌ام عشق جنون‌انگيز مىخواهم * ز مژگان درازى خنجر خونريز مىخواهم

و له فى الرباعيّات

نذرى كه به بزم وصل ، ساغر مىزد * صد لاف دروغ از تو ستمگر مىزد

دستى كه به دامن وصالت زده بود * ديديم آخر نشسته بر سر مىزد

* * *

بيمار « 1 » غمت خط امانى دارد * مقبول تو عمر جاودانى دارد

خاكستر آن‌كه در تمنّاى تو سوخت * خاصيت آب زندگانى دارد

* * *

دوشينه كه در كوى توام منزل بود * خونابهء حسرتم غذاى دل بود

پيشم بودى گرچه نبودى حاضر * هرچند كه ديوار و درت حايل بود

* * *

آذر به من سوخته خرمن چه كند * با آتش افروخته اخگر چه كند

در معركه‌اى كه جان فشاند عاشق * شمشير چه كار آيد و خنجر چه كند

( 1 ) . اصل : پيمان .