خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٥٦١

[ 36 . ] مولانا نذرى

كُشته گشتيم و تن زار در آن كوى بماند * دل به يكسوى طپان ، چشم به يكسوى بماند

گلرخان گوش به درد دل عاشق كردند * گل نورستهء ما بود كه خودروى بماند

چون گذشتى به چمن جلوه‌كنان از سر ناز * سرو از پاى درافتاد و گل از بوى بماند

* * *

هرگه آن بدمست از كاشانه مىآيد برون * شعله را ماند كز آتشخانه مىآيد برون

تا درون سينه‌ام مهر رخت پرتو فكند * آفتاب از روزن اين خانه مىآيد برون

از غلوى جذبهء عشق است نذرى اينكه يار * هر زمان از بزم بىتابانه مىآيد برون

* * *

نمىدانم چه بىدردىست يا رب ناصح ما را * كه چاك سينه را از چاك پيراهن نمىداند

به هرجا چشم افكندم جمالت پرتوافكن شد * كليم طور عشقت وادى ايمن نمىداند

سيه شد خانهء دل بس كه در وى آه من پيچيد * مگر دود دل عاشق ره روزن نمىداند

* * *

اى محبت به توام هست اميدى بسيار * نگذارى كه مرا از نظر اندازد يار

از خطايى كه نكرديم ، هزاران توبه * وز گناهى كه نكرديم ، هزار استغفار

* * *