خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٥٥٨

[ 35 . ] مولانا كسرى

اى گرد سر تو باطن و ظاهر ما * قربان تو باد اوّل و آخر ما

مىآيد و مىدهد خيالت بر باد * خاكستر دوزخ از ته خاطر ما

* * *

نوميد ز اميّد نويدم نكنند * بىبرگ و نوا چو شاخ بيدم نكنند

اى غير برو تو غم خود خور كه مرا * با اين اخلاص نااميدم نكنند

* * *

آنم كه به هيچ‌كس ندارم سر جنگ * از من نايد مذمت اهل فرنگ

آنجا كه فتد كار به مشرب ، هستم * در يارى هفتاد و دو ملّت يكرنگ

* * *

اى تشنه به خون دل بىحاصل من * آميخته با مهر تو آب و گل من

قربان سرت شوم خبردارى هيچ * كاندر دل شب چه مىكنى با دل من ؟

* * *

دوش از تب عشق جان من مىناليد * در دل تن ناتوان من مىناليد

بىناله نبود هيچ‌جا در بدنم * تا مغز در استخوان من مىناليد

* * *

پنهان ز تو بر گرد درت مىگردم * گرد دل بيدادگرت مىگردم

رنجيده‌ام و در طلبت مىميرم * بيزارم و قربان درت مىگردم

* * *

روزى كه به عقل رهنمونم كردند * از دايرهء عقل برونم كردند

پروانهء غم‌هاى جهانم دادند * سرحلقهء ارباب جنونم كردند

* * *

هرچند كه بر ناله مرا دسترس است * بر ياد تو مىكنم كه اينم هوس است

خواهد كه به سوى دوست پرواز كند * اين مرغ سراسيمه كه نامش نفس است

* * *