خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٥٥٥

[ 35 . ] مولانا كسرى

هركه با آتش‌فروز عشق همدم مىشود * همنشين حيرت و همصحبت غم مىشود

روزگارم از نظر افكند تا عاشق شدم * هركه عاشق مىشود مردود عالم مىشود

ضبط كن امشب نگاه خويش را كسرى كه يار * از نگاه حسرت ما سخت درهم مىشود

* * *

صد كعبهء دل خاك سر كوى تو گردد * محراب به گرد سر ابروى تو گردد

هر شعله كه سر بركشد از آتش دوزخ * افسرده ز سفر زندگى خوى تو گردد

* * *

جنون مزدور سوداى تو باشد * بلا شاگرد بالاى تو باشد

ز خاكم لاله‌سان هر گل كه رويد * بر او داغ تمنّاى تو باشد

* * *

هر دم هزار بوسه دل از دور مىزند * بر آستانه‌اى كه دم از نور مىزند

از شوق پاىبوس تو جان اميدوار * در تنگناى قالب من زور مىزند

* * *

در عشق غارتگر بتى ، سر رفت و سامان در پىاش * در راه كفر زلف او دين رفت و ايمان در پىاش

از حسن و ناز و سركشى چشمش نيفتد بر عقب * كز روح يوسف فى المثل باشد شتابان در پىاش

از مهر سنگيندل بتى ، يا رب نصيب من شود * دردى كه نبود تا ابد اميد درمان در پىاش

چون ماه مهرافروز من در جلوه آيد مىفتد * چون سايه‌اى دنباله‌رو ، خورشيد تابان در پىاش

* * *