خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٥٥٠

[ 35 . ] مولانا كسرى

كسرى چو گرم گريه شود در فراق تو * اخگر به جاى اشك ز چشم تر آورد « 1 »

* * *

گلخن‌نشين آتش سودا كسى مباد * سرگرم شعله‌هاى تمنّا كسى مباد

دامن بر اخگر دل سوزان ما مزن * آتش‌فروز شعلهء دلها كسى مباد

آن را كه رد كنيم شود ردّ كاينات * مردود بارگاه دل ما ، كسى مباد

* * *

روم در سجده چون بينم ز دور آن طاق ابرو را * كنم قربان چشم او صباح عيد آهو را

كند خواب پريشان دست در آغوش ما تا صبح * شبى گر بر سر خاكسترى ننهيم پهلو را

ز من هر ذره‌اى در مهر او شكر دگر گويد * نبينم بىرضايش بر تن خود يك سر مو را

* * *

در حشر بود دست من از خيل شهيدان * آن دست كه كوتاه ز دامان تو يابند

باشد سر جم يا سر كى يا سر كسرى * هر گوى كه در عرصهء ميدان تو باشد

* * *

چه حال دست دهد روز حشر شيرين را * دمى كه خجلت خسرو ز كوهكن باشد

ز ياد او نتوان بازداشت كسرى را * دمى ز فكر وى افتد كه در كفن باشد

* * *

نمىآيد به شاهى همچو كسرى سر فرو ما را * هماى لطف او تا بر سرِ ما سايه‌گستر شد

* * *

مرا دمى كه به كوى محبّت آهنگ است * به پيش سرعت من پاى آسمان لنگ است

( 1 ) . اصل : برآورد .