خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٥٣٧

[ 34 . ] مولانا حسين خصالى

بىتو بزيَم اگر توان زيست * ترك تو كنم اگر توان كرد

* * *

غير خيال تو نيست در دل شيداى ما * كوى تو بازار ماست ، عشق تو سوداى ما

* * *

ما بىخوديم و جانان مى مىكند حواله * ما مست و ساقى ما پر مىكند پياله

رگهاى جان ما را فى الحال پاره كردند * زنجير چون نهاديم بر پاى آه و ناله

* * *

زبان گر كرد انكار محبّت * ز دل پيداست آثار محبّت

مرنج از ما كه مست عشق بوديم * اگر كرديم اظهار محبّت

بكش و آن‌گه بسوزانم كه در عشق * جفا باشد به مقدار محبّت

* * *

دلدار هلاك ما نخواهد * يار و بد ما خدا نخواهد

ما غصّهء خود به كس نگوئيم * درد دل ما دوا نخواهد

* * *

مكن منع من بيدل ز بسيار آمدن سويت * كه گر صد بار دارم آرزو يك بار مىآيم

* * *

ببين نهايت شوقم كه چون دچار شدى * تو تيغ مىزدى و من نگاه مىكردم

* * *

طمع نيست چندان ز خوان توام * دو روزى دگر ميهمان توام

مگر خواهم از ياد رفتن تو را * كه امروز پر بر زبان توام

* * *

دل ز بتان قصّه چو سر مىكند * سر ز دل غصّه بدر مىكند

آنچه كند دشمن جان با كسى * با دل من پيكِ نظر مىكند

غيرِ نگاه غضب‌آلود نيست * يار به من لطفى اگر مىكند

* * *