خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٥٠٥

[ 29 . ] مولانا حياتى

تا نام تو بر زبان نيايد * گويا نشود زبان عاشق

دلدارى و يارى تو از غير * اندوه و غم تو ز آن عاشق

بىدرد كجا وقوف يابد * از محنت جاودان عاشق

از بس كه خدنگ غمزه‌ات يافت * جا در دل ناتوان عاشق

آن دم نبود كه تير عشقت * بيرون رود از كمان عاشق

اى ياد تو مونس دل من * عشق تو سرشته با گِل من

اى نور دو چشم روشن من * مهر تو چو روح در تن من

تا دور شدى تو ، دست محنت * كوتاه نشد ز دامن من

گردن نكشى ز تيغش اى دل * آيد چو به قصد كشتن من

گر سود كنى حلال بر تو * نقصان باشد به گردن من

آنها كه طمع ز جان بريدند * بىشبهه به مدّعا رسيدند

دل ميل به زلف يار دارد * كى در بر ما قرار دارد

از بس كه تو نازك و لطيفى * گل پيش تو حكم خار دارد

بىلعل تو آب زندگانى * خاصيّت زهر مار دارد

زارم « 1 » ز غم گلى كه آن گل * هر گوشه چو من هزار دارد

جلّاد غمش رسيد اى دل * برخيز كه با تو كار دارد

دادم به وى اختيار خود را * گر مىكشد اختيار دارد

هر عاشق كاو نه ترك جان گفت * كى عاشق صادقش توان گفت

در دهر حديث و آيتى نيست * كز عشق در او روايتى نيست

كى زنده بود دلى كه هرگز * از عشق در او سرايتى « 2 » نيست

( 1 ) . اصل : دارم . ( 2 ) . اصل : حمايتى .