خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٥٠١

[ 29 . ] مولانا حياتى

گر ز سودايش بدين صورت جفا خواهم كشيد * رخت هستى را به بازار فنا خواهم كشيد

از جفاى غير ازين كو چند روزى مىروم * مىروم با آنكه مىدانم جفا خواهم كشيد

* * *

فغان كه رنجش جانان به آن مقام رسيد * كه هر « 1 » كه كرد گناه ، از من انتقام كشيد

* * *

بىرخت در كنج محنت اى رخ عالم‌فروز * شمع‌سان مىگريم و مىسوزم از شب تا به روز

* * *

مىكنى پهلو ز ما خالى و مىترسم كه زود * قرعهء اخلاص ما گردد به پهلوى دگر

* * *

من از گناه تو گيرم كه بگذرم در حشر * تو خود نظر كن و بنگر خدا نمىگذرد

* * *

مرا زود از نظر افكندى اى گل اين چه خوارى بود * به يارى كز تو ما را بيش ازين اميدوارى بود

به اندك رنجشى رفتى حياتى از سر كويش * به اينها پا كشيدن غايت بىاعتبارى بود

* * *

من به جور او خوشم امّا نه چندانى كه يار « 2 » * باعث لطف رقيبان سازد آزار مرا

مىنمايم شاد خود را گرچه مىميرم ز جور * تا نيايد رحم در خاطر جفاكار مرا

* * *

( 1 ) . اصل : - هر . ( 2 ) . اصل : باز .