خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٩٩

[ 29 . ] مولانا حياتى

انتخاب غزليّاته

اهل طرب كه آرزوى وصل او كنند * بايد نخست قطع نظر ز آرزو كنند

خُم‌ها كشيده‌ايم كه مستى نكرده‌ايم * زان باده‌اى كز آن نتوانند بو كنند

* * *

مجنون صفت به وادى غم ساختم وطن * چندان‌كه مرغ بر سر من آشيانه ساخت

* * *

در دل من دردى افزودى و مىگويى منال * آتشى در جانم افكندى و مىگويى مسوز

* * *

خاك كوى تو ز سيل مژه پرنم كرديم * تا غبارى « 1 » به تو از رهگذر ما نرسد

فكر كار تو و اغيار تو كردن سهل است * صحبت ما و تو گفتيم به اينجا نرسد

* * *

بىلعل تو گر خون رود از چشم تر من * شادم كه نيايد دگرى در نظر من

ترسم كه شود يار غمين ، غير شود شاد * اى باد مبر جانب آن كو خبر من

* * *

متّصل مهر ز ما و ز تو كين خواهد بود * تا به كى صحبت ما و تو چنين خواهد بود

ناصحا منع حياتى مكن از عشق دگر * زانكه تا بود چنين بود و چنين خواهد بود

* * *

لا يعقلم اى ساقى ، بىساغر و پيمانه * خيزد ز دلم بىخود ، صد نعرهء مستانه

زان‌سان نشد از عشقت ، غمخانهء من ويران * كآباد توان كردن ، بار دگر اين خانه

* * *

( 1 ) . اصل : غبار .