خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٩٣

[ 28 . ] مولانا مقصود

فكندى در سرش سوداى من اى غير مىخواهم * همينت دستگير روز بازار جزا گردد

لب از مى پاك كن جانا مباد از سوز آه من * بر آن لب قطره‌هاى باده اخگر پاره‌ها گردد

تو آهم سهل مىگيرى ز بىباكى و مىترسم * كه اين افعى به اندك روزگارى اژدها گردد

به جايى مىرود مقصود جانانت به مى خوردن * كه گر روح الامين آنجا رود ، بدنام واگردد

* * *

در سينه عجب آتشى افروخته دارم * انديشه كن از من كه دل سوخته دارم

آه اين چه المهاست كه رو كرده به جانم * من جانِ به عيش و طرب آموخته دارم

هر دم مكش آهى و مزن بر دلم آتش * مقصود دل‌سوختهء سوخته دارم

* * *

صبر كن اى غير پيش يار خوارت مىكنم * پرعزيزى ، اندكى بىاعتبارت مىكنم

رخش عزّت چند تازى بر سر من اى رقيب * بر خر خود عمر اگر باشد ، سوارت مىكنم

* * *

ذوق ندارد رقيب چند عذابم كنى * چند شرابش دهى ، چند كبابم كنى

اى دل محنت گزين ، تا به كى اى عاشقى * دود برآمد ز من چند عذابم كنى

* * *

امشبم از ياد شمعى نور در كاشانه بود * بر در و ديوار باغم پرتو جانانه بود

كرده‌ام جا در حريمى دوش كز غيرت در آن * دوست ، دشمن ، يار ، اغيار ، آشنا ، بيگانه بود