خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٨٦

[ 28 . ] مولانا مقصود

اى رسيدن به كمالات تو فوق الامكان * وى كرامات و مقامات تو فوق المدرك

بىرضاى تو نگيرد به رحم نطفه قرار * بىحضورت نشود روح ز قالب منفك

جاى شك نيست در انكار كرم ، جازم باش * ساز از صفحهء خاطر نقط شك را حك

پادشاها به تو مقصود پناه آورده * از بليّات حوادث ، ز جفاهاى فلك

با وجود همه تشويش كه بر جان وى است * اگرش پرتوى از لطف تو آيد به كمك

شهسواران سخن رو به هزيمت آرند * چون زند بر سر پيل سخن از خامه كجك

يا رب اين نظم كه از شائبهء عيب تهىست * ز آنكه بىفكر شود پست و بلندش مدرك

تحفهء مجلس معصومهء دوران سازش * تا شود ناسخ اشعار بد مستدرك

انتخاب غزليّاته

اى مقصد مشتاقان ، در وادى حرمان‌ها * مقصود تهىپايان ، از طى بيابان‌ها

افتاده ز راهان را ، رهبر تو به ايمانى * وين طرفه كه در راهت ، بر باد شد ايمان‌ها

هجر از تو و وصل از تو ، معشوق تو ، عاشق تو * هم دردى و هم درمان ، هم داروى درمان‌ها

غارتگر ايمانم تركان قبا پوشند * صد چاك به دل دارم ، زين برزده دامان‌ها

* * *