خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٧٨

انتخاب اشعارى كه از هند فرستاده

جايى مقيد گشته دل كز خويش هم دارد نهان * از من مپرس احوال را محرم ندارد راز او

بيچاره ذهنى ناله‌اش راهى ندارد در دلى * با آنكه مىبارد اثر از نالهء ممتاز او

* * *

بگذشت در هوا و هوس روزگار ما * كارى نساختيم كه آيد به كار ما

گفتى به هجر خو كن و از ما كناره گير * گويا چنين نبود در اوّل قرار ما

افتد قيام ما به قيامت اگر نهند * از كرده‌هاى ما قدرى در كنار ما

* * *

شاهى كه ماه غاشيه گرد سپاه اوست * خورشيد سربرهنهء طرف كلاه اوست

خوبان به دور دلبرىاش دست بر دلند * زين شيوه كافريدهء چشم سياه اوست

جان چون برم ز گردش چشمى كه هر طرف * چندين هزار كُشته شهيد نگاه اوست

من مىروم كه كشتهء بىرحمىاش شوم * گر زنده بازگردم از آنجا گناه اوست

ذهنى مكن ز قاتل من خون او مخواه * در قتل من تأسف او عذرخواه اوست

* * *

اگر فروغ رخت پرتوى به طور دهد * تمام شعله شود تا به حشر نور دهد

طلاى ده‌دهى او را رسد ز بوتهء عشق * كه دم فروخورد و تن در اين تنور دهد

حكايتىست من و بزم عيش او هيهات * كجا به كوى توام بخت بد عبور دهد

ز دوست مىطلبم در لباس آرزويى * ز همّتى كه به مستغنيان عور دهد

* * *