خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٥٠

[ 24 . ] مولانا وحشتى

هزار شعله مرا بىتو در جگر گيرد * كسى چگونه تواند دل از تو برگيرد

به يار همرهم امّا دل از پريشانى * هزار مرتبه هر گام ازو خبر گيرد

* * *

چشم حسرت‌پرور من وقت حسرت بازماند * بس كه بىروى تو باز « 1 » از حسرت ديدار ماند

* * *

بنگر وفاى عهد كه ترجيح مىنهد * صد ره سگش وفاى مرا بر وفاى خويش

ترسم محبّت تو مرا در دم سؤال * يكباره شرمسار كند از خداى خويش

* * *

بس كه بىاو خاك بر سر ريختم تا روز حشر * هرچه از خاكم دمد خاكش همان بر سر بود

* * *

اهل نظر به قيمت ياقوت مىخرند * خونابه‌اى كه بر سر مژگان گره شود

* * *

گشتم چنان ضعيف كه در گلشن وصال * هر دم مرا نسيم به سوى دگر برد

* * *

دور ازو چشمم در نظّاره را مسمار كرد * هر نگاهم خنجرى گرديد و در دل كار كرد

صد بهار آمد كه كس نام گل و گلشن نبرد * بس كه رخسار تو گل را در نظرها خوار « 2 » كرد

عكس روى وحشتى چون كاه بر ديوار ماند * روى غم هرجا كه از عشق تو بر ديوار كرد

* * *

( 1 ) . اصل : بازار . ( 2 ) . اصل : خار .