خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٤١٤

[ 22 . ] مولانا رضايى

شب وصل اى رضايى گر سرآمد * مخور غم روز هجران هم سرآيد

* * *

پس از قتل چشمم به هم گير زود * مباد از نگاهم شوى شرمسار

* * *

مىروم بيرون ز شهر و دل پر از خون مىروم * دست دل مىگيرم و از شهر بيرون مىروم

با لب پرخنده و با كام شيرين آمدم * با گلوى تلخ و با چشم پر از خون مىروم

پا به پا مىپيچدم در هر قدم از بس كه من * از سر كوى تو بيهوش و دگرگون مىروم

* * *

كم سوى تو آييم كه بسيار نگرييم * يك بار نخنديم كه صد بار نگرييم

تا داغ نباشد جگرى گريه نخيزد * گر زار نباشيم چنين زار نگرييم

* * *

هزار پوست فكندم چو مار و بر جسدم * هنوز صد الف از زخم تازيانهء توست

زمانه هرچه به جانم كند نمىرنجم * ولى به دل نپسندم كه دل خزانهء توست

* * *

اى دل خيال اوست كش آورده‌اى به بر * بنگر كه با كه دست در آغوش كرده‌اى

* * *

از پدر كم نيست عاشق ، يوسف من غم مخور * رفت از كنعان اگر يعقوب من ، يعقوب تو

* * *

ميرم از درد خمار و ننهم لب به شراب * كه مبادا چو شوم مست تو از ياد روى

* * *

بر اوج زين شود چو بلند آفتاب تو * خورشيد همچو سايه دود در ركاب تو