خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٤١١

[ 22 . ] مولانا رضايى

دل به خونم تشنه و دلبر به قتلم مايل است * واى بر جانم كه آنم دلبر و اينم دل است

عمر آخر گشت و راه دور ما آخر نشد * گرچه يك گام است تا مقصد هزاران منزل است

خيز اى مجنون و برگرد سر محمل بگرد * هيچ مىدانى كه اين محمل ، كدامين محمل است ؟

* * *

ديده را گنجايش آن پرتو رخسار نيست * رخ بپوش اى مه كه ما را طاقت ديدار نيست

غمزه در دوران حسنت كامرانى مىكند * فتنه در ايام عشقت ، يك زمان بيدار نيست

از گرانيهاى كوه غم منال اى كوهكن * هست از آن شيرين لبم ، بارىكش اين سربار نيست

اين چه پرهيز است بستان ساغرى و خوش بكش * آخر اى شيخ اين مى ناب است ، زهر مار نيست !

جاى در دل دارد آن دلدار و احوال دلت * خوب مىداند رضايى ، حاجت اظهار نيست

* * *

متاع وصل جانان بس گران است * گر اين سودا به جان بودى چه بودى ؟

* * *

كسى چگونه ره دل ز غم نگهدارد * خرابهء دل عاشق هزار ره دارد

* * *

چون نخواهى گشت از اهل عزاى چون منى * كاش آيى پرسش اهل عزاى من كنى

* * *