خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٠٩

[ 22 . ] مولانا رضايى

هر روز يك قدم ز درت دور تر روم * باشد كه رفته رفته ز كويت بدر روم

* * *

دامنت ترسم شود آزرده نزديكم ميا * يك خدنگ غمزه در كارم كن از دورم بكش

* * *

برگشته ناقه و به قفا مىكند نگاه * مجنون مگر كه در عقب كاروان بماند

* * *

دوزخ به خروش آيد ، فردوس به جوش آيد * آرند چو در محشر ، رسواى محبّت را

* * *

به كسى ندارم الفت به جهانيان ، بجز تو * اگرم تو هم برانى سر بىكسى سلامت

* * *

نشاط قرب رضايى هنوز نيست تو را * چرا كه مردهء او در كفن نمىگنجد

* * *

هنوز كوشش نزديكتر كند عاشق * مثال جان اگرت فى المثل به برگيرد

* * *

كى بود كز دو ديده سرشكم به رو نرفت * آب رخم به كوى تو چون آب جو نرفت

از بس كه زور كرد به من گريهء وداع * هنگام نزع آب مرا در گلو نرفت

آب وصال هم ز رخم گرد غم نبرد * آلايش فراق تو از شست‌وشو نرفت

با چشم گريه‌خيز رضايى ز بزم يار * هرگز برون نرفت كه در خون فرونرفت

* * *

تو گو چون ماه و چون خورشيد من بنماى كم خود را * اگر اين است جذب عشق خواهم ديد بسيارت

* * *