خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٠٧

[ 22 . ] مولانا رضايى

ببند از رشتهء اميد پاى مرغ دل ور نه * نخواهى يافتن بازش چو در پرواز مىآيد

بخواه از من براى امتحان جان و تماشا كن * ببين بارى كه كارى از من جانباز مىآيد

* * *

به وقت رفتن از كويت به فكر زلفت افتادم * نجنبيدم ز جا پنداشتى كردند زنجيرم

سگ صياد صيدت چون شكارانداز مىگردد * مَلَك خود را ميان جرگه مىگيرد كه نخجيرم

* * *

مستى حسن ببينيد كه جا كرده مدام * همچو جان در بدن و نيست خبردار از من

* * *

سپردى چون به هجرانم مزن طعنم ز خوشحالى * كه از من آنقدر دور است خوشحالى كه من از تو

* * *

چرا اى رقيب از تو آزرده باشم * حريف تو هستم « 1 » اگر مرده باشم

نه لطفى نه جورى بلى پيش او چه * اگر زنده باشم ، اگر مرده باشم

تو خود گو چو مىداده باشى به غيرى * چه جان داده باشم چه خون خورده باشم

* * *

خوش آن كز بعد چندين انتظار از رهگذار او * ز نوميدى چو برخيزم ز جا بينم كه مىآيد

* * *

ز فريادى كه من بر در كنم ناگه كه خواهد شد * تو مست حسنى و مستند اهل انجمن از تو

* * *

( 1 ) . اصل : باشم .