خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٠٦

[ 22 . ] مولانا رضايى

قبرم بشكافيد و ز تأثير محبّت * اعضاى درست و جگر پاره ببينيد

* * *

اى رضايى آن‌كه كرد از خويشتن بيگانه‌ام * آشنا آمد به چشم من نمىدانم كه بود

* * *

غير از تو صلح و جنگ به يك بار كس نكرد * قربان زهرچشم و شكرخندهء توام

* * *

با او نگويم حال دل هرچند دل زارى كند * كز رشك « 1 » خواهم مرد اگر با او وفادارى كند

گفتى ستم كى كرده‌ام كز من شكايت مىكنى * استغفر اللّه چون تويى هرگز ستمكارى كند ؟

* * *

پا منه بر روى دل آخر دل است اين خاك نيست * آتشم در جان مزن ، جان است اين خاشاك نيست

چرخ رامش كرد با من ليك از طورم رميد * بندهء بختم گناه گردش افلاك نيست

* * *

بخواهم سوختن يك شهر از برق نگاه خود * به من دامن ميفشان ، آتشم ، افسردنم بهتر

چو خواهى رفت خواهم كرد خود را و تو را رسوا * براى مصلحت با خود ز مجلس بردنم بهتر

نديد از من بجز درد سر آن گل ، مردنم اولى * گياه تلخم و بىرنگ و بو پژمردنم بهتر

* * *

( 1 ) . اصل : ز رشك .