خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٦١

[ 20 . ] مولانا كمال الدين حاتم

چشم باطن باز كن سوى فلك تا بنگرى * چون اجابت را به چرخ آورده استغفار ما

در كنار خويش بيند آرزوى هر دو كون * خواهش دل گر بجنباند لب اظهار ما

اين‌چنين حاتم كه ما گرميم در سوداى عشق * كى بود افسردگى را راه در بازار ما

* * *

دارم بتى ز برق اجل جانگدازتر * وانگه شبى ز روز قيامت درازتر

حاتم تمام سوخته از داغ عاشقى * عاشق نديده‌ام من ازو جانگدازتر

* * *

امروز روزگار به فرمان حسن توست * صد ملكِ دل مسخّر سلطان حسن توست

هرگز نبود بر سر بازار كاينات * هنگامه‌اى كه بر سر ميدان حسن توست

كوتاه تا به دامن آخر زمان مباد * دست نياز من كه به دامان حسن توست

خواهش نگر كه سير نگشت و نمىشود * اين ديدهء گرسنه كه مهمان حسن توست

نوح محبّتم كه جهان را بود پناه * كشتى به باددادهء طوفان حسن توست

عالم گرفته زمزمهء عاشقانه‌اش * حاتم كه عندليب گلستان حسن توست

* * *

مرا در عشق تو پرواى سر نيست * چنانم من كه از خويشم خبر نيست

ز خوان عشق هركس را نصيبىست * نصيب ما بجز خون جگر نيست

به غير از زهر غم چيزى نخورديم * بلى در روزگار ما شكر نيست

* * *

روزى كه رخ تو در نقاب است * آن روز زوال آفتاب است

حسن تو بسوخت عالمى را * با آنكه هنوز در حجاب است

با ما سر بىحساب دارى * هرچيز كه مىكنى حساب است

از يك نگه تو دل شد از دست * مسكين چه كند ؟ تنگ شراب است

در عهد تو عافيت نديديم * آن نيز چو بخت ما به خواب است

* * *