خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٥٦

[ 20 . ] مولانا كمال الدين حاتم

حملهء فرمان او چشم قضا كرده كور * صدمهء فرمان او گوش قدر كرده كر

در بر او صد نديم همچو مسيح و كليم * بر در او صد غلام به ز قضا و قدر

در نظرش بىوجود هرچه بود در وجود * از نظرش مستعار هرچه بود معتبر

بار گشايد اگر قافلهء جاه او * بشكند از حمل زر ، گاو زمين را كمر

قلزم دستش اگر موج زند ، افكند * همچو فلك بر كنار صد صدف پرگهر

عرض سخا چون كند كثرت انعام او * كوبد بيننده را ، نوك مژه در نظر

پيش درش مختصر پست و بلند جهان * همچو به لوح خرد ، صورت زير و زبر

ياد وقارش كند كبك درى گر بفرض * با همه چابك روى غوطه خورد در حجر

اى شده خشت درت پشت بناى فلك * وى شده عكس رخت ، زيب‌سراى صور

پرتو اگر افكند روى تو بر كاينات * نور نهد كور را در طبقات بصر

با رخ و قدّى چنان گر گذرى بر جنان * اى مه گردون خرام ، وى شه رضوان حشر

بهر تماشاى تو سرزند از شاخ ، چشم * بهر زمين‌بوس تو بردمد از خاك ، سر