خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٥٠

[ 19 . ] مولانا شجاع الدين غضنفر

دل پردهء آب و گل گشايد آخر * وز ظلمت تن جان بدر آيد آخر

آيينهء روح چون برآيد ز غلاف * روى عمل تو وانمايد آخر

* * *

آنيست تو را كه خود به آن نازد حسن * هر روز از آن خوبترت سازد حسن

حسن تو كجا به عشق ما پردازد * امروز كه عشق با تو مىبازد حسن

قطعه

بهر بيماريى كه من دارم * التفات حكيم مىبايد

تب افلاس محرق است مرا * قرص كافور سيم مىبايد

* * *

آنقدر قوت نيست در مشهد * كه شود صرف مشرف و ناظر

مشهدى آنچه مىخورد قسمت * به علىّ محمد باقر

* * *

شهاب گنده بينى برحذر باش * ز خوى پادشاه ، ار هوش دارى

شنيدى گوش مىبرّند و بينى * اگر بينى ندارى ، گوش دارى

* * *

كلاغ بدخبر حاتم كه باشد * غلام مولتانى را نمونه

چو خواهد من بميرم ، خود بميرد * كه باشد كار هندو واژگونه

* * *

قناد من كه نقل غمش مىخورد دلم * امروز بر دكانچهء شادى نشسته است

فرداست كش برآمده گِرد عِذار خط * بر جنس ناز ، گَرد كسادى نشسته است

* * *

كار خود مشكل نمىسازد غضنفر در طمع * ز آنكه دندان طمع از خلق آسان مىكَند