خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٤٩

[ 19 . ] مولانا شجاع الدين غضنفر

مرا نه درخور وصفىست طبع نظم روان * عجب نباشد اگر آب خوش خورى ز سفال

منم ز يمن مديح تو شير بيشهء شعر * غضنفرم كه درين بيشه‌ام مديح سگال

هميشه تا دهد اين لاجورد صفحه نشان * مثال‌وار ز طغراى روزگار مثال

رسد به نام شريفت مثال عمر و شرف * به هر مثال كه خواهى ز ايزد متعال

و له فى المقطعات

ديروز كه از تصدّق شاه * دينار دو الف بود در كار

مىگفت طمع كه در فن اخذ * مبرم شو و بىحيا و جرّار

من نشنيدم نصيحت او * يك الف رسيد آخرين بار

تحقيق شد اين مثل كه گويند * پندى بود و هزار دينار

* * *

مير يعقوبى كه شد خياط شعر * اين زمان از كار و بار افتاده است

بس كه مىدوزد لباس شعر بد * بخيه‌اش بر روى كار افتاده است

* * *

به صورت ، مير هزلى چون افندى است * اگرچه نيست در كاشان افندى

به تحسين كلامش مىتوان گفت * افندى يار افندى جان افندى

* * *

ميا پيش اين‌چنين اى خواجه زين پس * بينديش از قباحت كردن خويش

قباحتها بسى كردى و بردى * به پشتىّ محمّد قاسم از پيش

* * *

با نشئهء ترياك غضنفر مىباش - تا وقت هلاك * فربه نشود تن تو لاغر مىباش - مىخور ترياك

ترياك اگر كند تنت را چو خلال - دل دار قوى * گو طعمهء مور و مار كمتر مىباش - در عالم خاك

* * *