خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٤٨

[ 19 . ] مولانا شجاع الدين غضنفر

همه ساز شوق سازم به نواى بينوايى * همه راز عشق گويم به زبان بىزبانى

* * *

ز طالعم عجب آمد كه ماه اوج كمال * طلوع كرد در اين برج بعد چندين سال

زهى شرف كه بر اين بوم سايهء تشريف * هماى عزم تو انداخت اى همايون فال

دلم به قلب زمستان شكفت از آمدنت * چو غنچه فصل بهاران ز رهگذار شمال

بود بهار ز هجرت چو فصل دى ناخوش * خوش است قلب زمستان به نوبهار وصال

نويد آمدنت تا رسيد مرغ دلم * نمود سوى تو پرواز بهر استقبال

ز شوق مقدم فرخندهء تو جارى شد * زبان شكرگزارم بدين خجسته مقال

كه اختر فلك فهم خواجه عبدى بيگ * هزار شكر كه آمد به دولت و اقبال

تويى خلاصهء ارباب نظم و غير تو نيست * مميّزى كه تميز سخن كند الحال

عروس معنى رنگين به صورت مطبوع * كند در آينهء خاطر تو عرض جمال

مثال صفحهء تصوير لوح خاطر تو * مصوّر است به تصوير نقشبند خيال

فلك طلسم و در او عقل گشته سرگردان * برد مهندس فكر تو ره بدين اشكال

نشد مثال تو صورت نگارِ خط پيدا * كه در قلمرو اين فن تويى عديم مثال

بدان مثال بود سطر نامه با قلمت * كه شاخ سنبل نورس فتد بپاى نهال

ز صاحبان عمل چون تو با همه قدرت * ميان آدميان نيست يك فرشته خصال

تو را ز ثبت عمل‌هاى ديگران چه گناه * فرشته نيز نويسد جريدهء اعمال

چو آفتاب به هر ذره آنكه دارد مهر * تويى كه ذات تو را ذرّه‌اى مباد زوال

يكى منم كه در ايّام دولت تو كنم * هزار شكر به درگاه ايزد متعال

مرا ز غايت اخلاص خويش معلوم است * كه در رعايت مخلص نمىكنى اهمال

شود ز چشمهء چشم آب و دانه‌ام حاصل * ببين كه چيست در اين موضعم ز عين المال

دهند زرع مرا آب قطره‌هاى سرشك * ولى چه بهره دهد آبيارى اطفال

سلوك اگر نكشم در معاش دهقانى * حرام بر من درويش آب و نان حلال

چو مرغ قافيه سنجم به دولت تو مگر * ز گرد محنت اين خاكدان فشانم بال