خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٤٣

[ 19 . ] مولانا شجاع الدين غضنفر

غمزه‌اش ساخته كار من و من غافل از آن * مرغ بسمل شده و نيست خبردار هنوز

* * *

بر بساط خسرو افشان نقل عشرت اى فلك * پاره‌پاره كوه محنت بر سر فرهاد ريز

ما طلاق برگ عشرت گفته خوش فارغ شديم * گو عروس دهر گل در دامن داماد ريز

* * *

بسته است به هم زلف تو زنجير ستم باز * در دور قمر فتنه رسيده‌ست به هم باز

* * *

مىنگارد خامه در بتخانه نقش پيكرش * مىرود گستاخ و بر ديوار مىآيد سرش

بيشتر گردد كبوتر را حرارت در مزاج * نامهء شوقم اگر بندند بر بال و پرش

* * *

كشيدم تير از دل تا برآيد جان به فرمانش * ولى چون عمر باقى بود در تن ماند پيكانش

* * *

بهر قتل من كه مىگويد كه خشم‌آلوده باش * مىكشد صد چون مرا عشقت برو آسوده باش

* * *

ز وصل او به خيالى از آن شدم قانع * كه در ميانه رقيبى نمىشود واقع

* * *

امشب به فلك دود دل من شده نزديك * اين سوخته چون شمع ، به مردن شده نزديك

* * *

بعد چندين محنت هجران اگر يابم وصال * كى گذارد اضطراب دل كه دريابم وصال

* * *