خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٤٠

[ 19 . ] مولانا شجاع الدين غضنفر

هيچ‌جا بر خاك ننشستم كه خاكستر نشد * گرميى دارم كه هرجا تا نشستم پاك سوخت

* * *

اگر مايل به سوى من نگردد سرو رعنايت * روم در پاى سروى سر نهم بر ياد بالايت

خيالت را ميان ديده و دل جلوه‌گر سازم * كه بىمنّت كنم چندانكه دل خواهد تماشايت

* * *

شكوه عشق تو در عالمى نمىگنجد * دلا برون رو از اين تنگنا كه جاى تو نيست

* * *

اگر به رغم من از بزم خشمگين برخاست * بدين خوشم كه ز پهلوى همنشين برخاست

* * *

اى عشق مرا حسن جهانگير تو باعث * ميراث ز يوسف همه حسن است و تو وارث

گر لاف زند با رخ تو ماه دو هفته * آن نيست كه نقصان نكند هفتهء ثالث

* * *

بازگشت مرغ دل با آفت جانى بود * همچو گنجشكى كه دست‌آموز نادانى بود

شد دل خود دشمنم پروانهء آن شمع‌وش * جان خود را دوست دارد هركه را جانى بود

* * *

شمع گر دوش به شكل قد او آمده بود * سحرش ديدم از آن پايه فرود آمده بود