خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٣٨

[ 19 . ] مولانا شجاع الدين غضنفر

گويد رقيب حرف دگر هر زمان ترا * تا نگذرد حكايت من بر زبان ترا

ماهى اگر قرين تو گردد ز هر كنار * بيند دلم به چشم دگر در ميان ترا

* * *

مسافر مىشود جانان ، شب نزع من است امشب * علامت اينكه جان در خانه خالى كردن است امشب

چو شمعم شوق مىسوزاند و سوزى عجب دارم * كه آب ديده‌ام بر آتش دل روغن است امشب

* * *

به‌جاى مهر دوشين در دل او كينه است امشب * خمارش از شراب الفت دوشينه است امشب

از آن صورت نمىبندد وصال آفتاب من * كه صبح طالعم از زنگ در آئينه است امشب

* * *

داغدارى چون من خونين جگر امروز نيست * هست در دل لاله را داغى ولى دلسوز نيست

داده‌اى از كف غضنفر آن تذرو ناز را * باز نتوان خواند مرغى را كه دست‌آموز نيست

* * *

من خو كرده به هجران هوس وصل تو را * مىتوانم به رقيبان تو ارزانى داشت

بخت در خواب و مرا نقش وصال تو نمود * ديدهء عقل در اين واقعه حيرانى داشت

هرگز از شرم غضنفر طلب وصل نكرد * جان قانع به خيال و دل هجرانى داشت

* * *

دل به صد خون جگر غم‌نامهء هجران نوشت * هيچ‌كس ديدى كه مكتوبى بدين عنوان نوشت

* * *