خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٣٠

[ 18 . ] مير على اكبر متخلّص به تشبيهى

چشمش به سحر غمزه ، چون دل ربود ما را * ناصح ز پند دادن ، اكنون چه سود ما را

حالا وفا كن اى گل كز صد هزار سختى * مرد آزما جفايت ، خوش آزمود ما را

* * *

اگر شوق لقا را در ميان آمد شدى نبوَد * كجا يابند روز حشر جانها ره به قالبها

* * *

كف پا به هر زمينى كه رسد تو نازنين را * به ره خيال بوسم همه عمر آن زمين را

* * *

لبش خندان و چشمش در سخن با جان به دلجويى * طلب بىدست و پا بود و هوس امّيدوار امشب

بهشتى داشتم بىزحمت اغيار تشبيهى * حريفم بىتكلّف بود و من هم بىخمار امشب

* * *

اين چه بىحاصلى است آه كه جز من همه كس * اندرين كارگه حادثه در كارى هست

صف كشيده ز يسار و ز يمين محرومان * تا كه را در حرم حرمت او بارى هست

* * *

درد بسيار كشيديم ولى در عالم * هيچ دردى بتر از درد گرفتارى نيست

* * *

دمى كه درگذرم از سگان خويش بپرس * در اين گذر يكى از اهل درد بود كجاست

* * *

شود يقين به تو اى بىوفا به روز جزا * كه كشت هجر تو زارم ، اجل گناه نداشت