خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٢٢

[ 17 . ] مولانا موحد الدين فهمى

زنهار كه عرضه كن شهادت * تنها چو شوم دچارك تو

در ويل ، برادر لعينت * مىسوزد از انتظارك تو

چونى كه تو را به او رسانيم * بر خر بنديم ، بارك تو

قى كرده به حرمت تو گربه * سگ ريده بر اعتبارك تو

روزى دو هزار بار گوزم * بر شعرك و بر شعارك تو

تا چند كنى شپش مُقشر * بد مىگذرد ، مدارك تو

احوال تو سربسر شنيدم * از مردمك ديارك تو

گفتند ترا ز زير منبر * برداشت كدام كيدى خر

* * *

تا كى شنويم عرعر تو * بار تو نهيم بر خر تو

دى يزد ، يكى شمرد بر من * احوال اقلّ و اكثر تو

برخواند يكىيكى كه چون بود * دزدى تو و برادر تو

چون بود شكنجه‌ها كه خوردى * و افكندن طاس بر سر تو

شلاقىهاى تر نكرده * تر كرده زدند بر در تو

خوش كرد كه يك‌به‌يك بيان كرد * تا با حسنى مادر تو

مىگفت كه از لباس عصمت * عارى بودست خواهر تو

وقتست كه بر منار گويند * افكندن زير منبر تو

باور اگرت ز من نيايد * گويم گويد برابر تو

زين پس ولد الزّنات خوانم * تكبير پى فنات خوانم

* * *

خوش آمده‌اى به لاف بيرون * تا چون روى از مصاف بيرون

اى خصم عجب كه جانت آمد * از عهده اين گزاف بيرون