خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٣١٤

[ 17 . ] مولانا موحد الدين فهمى

زهى رونق‌پذير از غمزه‌ات ايّام پركارى * بلند از جلوهء قدّ بلندت نام پركارى

تو عاشق ديده‌اى من عاشق معشوق ناديده * مرا آغاز كار است و تو را انجام پركارى

تو هر شب با رقيب و روز احوالت ز من پرسد * تماشاى سخن كردن كن و اندام پركارى

* * *

كشيده‌ام دو سه جام از شراب بىشرمى * خدا كند كه دچارم شوى در اين گرمى

* * *

اگر بر بستر من گل فشانى بردمد آتش * وگر بر تربت من آب ريزى ، دود برخيزد

* * *

تو از كس نگذرى كش رخنه‌اى در جان نيندازى * من از حيرت نمىدانم كه زخمى خورده‌ام يا نه

* * *

سياست تو به جلّاد غم سپرد مرا * بدى نيامده از بنده در وجود هنوز

* * *

مىخواهدم ز كوى تو آواره مدّعى * سعى تمام مىكند ، امّا نمىروم

* * *

به جان تو كه نگذشته‌ست هرگز در گمان من * حكايتها كه پيشت گفته دشمن از زبان من

اگر ميرم به خوان « 1 » آرزويت چشم نگشايم * چو مست وصل باشم مىتوان كرد امتحان من

* * *

( 1 ) . اصل : خان .