خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٠٧

[ 17 . ] مولانا موحد الدين فهمى

جام منه بر زمين ، چين مفكن بر جبين * سرخوش و دامنكشان آستيى « 1 » برفشان

مجلس عشرت بساز ، عود قمارى بسوز * تفرقه بگذار هين ، بلبله بردار هان

مُلك‌فروز اخترى ، سر زد از شاملو * زودتر اى آفتاب مژده « 2 » به مغرب رسان

صبح سعادت دميد از دم شمشير او * مژدهء فتح آوريد مرغ بشارت رسان

تابش شمشير او آينهء روى فتح * بارقهء بيرقش آتش صد دودمان

عامل اغنام شد گرگ در ايّام او * نفع ولد از گله كرد ز چوپان ضمان

بىكشش آيد برون خنجر او از غلاف * آمده با ذو الفقار وقت كشش توأمان

قبضهء شمشير او قابض ارواح فتح * قوت بازوى او پشت ظفر را توان

گر گذرد بر نبات تربيت لطف او * سبز شود بر منار خار و خس آشيان

قائل تكبير فتح پيشروِ لشكرش * بر اثر خيل او ، مُنهى نصرت دوان

بر لب بامش فلك دست نيارد رساند * گر به توهّم كنند بال مَلَك نردبان

دادگرا بر درت والى عقرب چو مور * بست به خدمت كمر « 3 » ، بست به طاعت ميان

( 1 ) . اصل : آستى . ( 2 ) . اصل : مرده . ( 3 ) . اصل : كرم .