خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٠٢

[ 17 . ] مولانا موحد الدين فهمى

اى عهد تو چون دلم شكسته * دل در تو دل شكسته بسته

دل بستهء زلف توست مىپرس * احوال دل شكسته بسته

دل گرچه سياه كرد روزم * او نيز به روز من نشسته

در دست تو تا به كى توان ديد * مكتوب رقيب دسته دسته

اينها كه كشيد دوش طاقت * وينها كه كشيد جان خسته

مهرم ز تو نابريد رشته * شوقم پيوند ناگسسته

بادام توام شكسته دارد * خرماى تو كرده است خسته

در وصف قد خجستهء تو * دارم سخنان جسته جسته

اى گوش نكرده گفتهء من * غافل ز غم نهفتهء من

شد سوده ز بار غصه دوشم * كوشش تا چند ، چند كوشم

مى در سر و مهر يار در دل * آتش گرم است چون نجوشم

او مىآيد ، منِ سبكدل * نتوانم چشم ازو بپوشم

چشم از رويش ببستم اى عقل * بىخود گشتم ، بمال گوشم

اى اشك نمك فكن در اين چشم * وى دست انگشت زن در اين چشم

من صبر از اين فزون ندارم * ور داشته‌ام كنون ندارم

ديوانگىام نگر كه عمرى * پنداشته‌ام جنون ندارم

چون است كه روز من سياه است * گر طالع واژگون ندارم

از بس كه مرا جگر كباب است * ذوق مى لاله‌گون ندارم

فرسودن پاى جهد تا چند * ره بر سر وصل چون ندارم

من جغد خرابهء شكيبم * خود را به اميد مىفريبم

اى غير من از تو عالمى شاد * با من دارى كه با منت باد