خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٩١

[ 16 . ] مير نظام الدين هاشمى

هاشمى عمرىست راه عاشقى پيموده‌ام * اين‌چنين سنگين‌دلى هرگز دُچار من نشد

* * *

همچو من ديوانه‌اى بر چرخ استغنا زنى * اين زمان با آن سگ كو صد تواضع مىكند

* * *

عجب كه جلوهء حسن تو در نظر گنجد * تجلّيى ز جمالت به كون درگنجد

ز عهدهء غم او بيشتر برون آيد * هر آن دلى كه در او درد بيشتر گنجد

* * *

چشم فتّان تو هرگه مىرود در خواب ناز * فتنه مىگردد به گردش پاسبانى مىكند

* * *

دى نكردم سجدهء آن شاه حسن از بيم غير * گفتمش صد عذر و با من سر گران دارد هنوز « 1 »

* * *

ز مى خورده‌ست گويا آب ، گلزار جمال او * كه باغ حسن او امروز خوش كيفيتى دارد

* * *

اگرچه شهرهء شهرم ز مىپرستى خويش * ولى خوشم كه ندارم خبر ز هستى خويش

* * *

ز دنيا مىروم با يك جهان حسرت نمىدانم * كه چون در خاك مىگنجم بدين حسرت كه من دارم

من از بىالتفاتىهاى يار تازه مىبينم * كه خواهد تازه شد داغى كز آن يار كهن دارم

* * *

كجاست بخت كه سرخوش ز جام ناز تو گردم * به بزم خاص تو آيم حريف راز تو گردم

( 1 ) . اصل : سرگرانى مىكند .