خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٤٢

[ 11 . ] ابو تراب بيگ نفعه اللّه بانفاسه

گل داغ از فلك به سينهء من * گلستان گلستان فرود آيد

گر به كشتى مكان كنم به تنم * تير از بادبان فرود آيد

ور به صحرا گذر كنم به سرم * خانهء آسمان فرود آيد

اشك پروردهء سفينهء ماست * داغ دل خانه‌زاد سينهء ماست

ما كه بُندار بندر جگريم * كيسه‌پرداز معدن نظريم

نبود در وجود ما نفعى * بحر بىدرّ و ابر بىمطريم

نبود در نمود ما اثرى * گريهء شام و نالهء سحريم

گرچه بر روى ما درى نگشود * شرمسار از دعاى بىاثريم

ورچه از سينه زنگ غم نزدود * خجل از گريه‌هاى چشم تريم

هر كجا شمع عارضى افروخت * ما چو پروانه خصم بال‌وپريم

هر كجا آتشىست ما خاريم * هر كجا شعله‌اىست ما شرريم

هدف تير عالم دو نيم * آلت امتحان گردونيم

تا در اين شهر بند امكانيم * يوسف تنگناى زندانيم

عكس مهريم و فرش رهگذريم * نور چشميم و خاك ميدانيم

تيره‌بختيم و شمع خورشيديم * تيره‌روزيم و آب حيوانيم

هركجا دست غصّه ، دامانيم * هر كجا چنگ غم ، گريبانيم

هركجا داغ ، سينهء پهنيم * هر كجا اشك ، چشم گريانيم

اشك در خاك و خون كشد ما را * شاخ ببريدهء گلستانيم

ناله از ضعف تن برد ما را * خار بركندهء بيابانيم

تيرگى از چراغ ما نرود * تيره‌رويى ز داغ ما نرود

بر سر كوى غم زمينگيرم * وز شب هجر پاى در قيرم