خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٤١

[ 11 . ] ابو تراب بيگ نفعه اللّه بانفاسه

من كيستم آشفته دلى ، خانه خرابى * در بحر غم افتاده چو ماهى به سرابى

در دهر بود خانهء ويرانهء جسمم * چون در دم طوفان به سر بحر حبابى

بر چرخ بود كوكب سيّارهء بختم * چون نقطهء بيهودهء كاتب به كتابى

پيوسته بود بر سر سيلاب سرشكم * اين چرخ نگون ، همچو پلى بر سر آبى

يك لحظه نكردم ز گرفتارى غفلت * كارى كه به محشر بودم چشم ثوابى

دانم كه به صحراى قيامت چو درآيم * افتند به دنبال سرم خيل عذابى

با اين همه چون شعله نيابم ضرر از نار * گر ساقى كوثر دهدم جام شرابى

ما خشك‌لبان تشنهء ديدار شرابيم * چون كاسهء ما گشت تهى ، خانه خرابيم

* * * و له

باز جان از تنم گريزان است * برده بويى كه وقت هجران است

خانهء تن ز گريه در كاهش * همچو عالم بگاه طوفان است

چشم روشن ز اشك در بينش * همچو خورشيد روز باران است

طرفه ملكى است ملك غم كه در او * درد ، درمان و درد درمان است

طرفه شخصىست شخص دل كه برو * وصل ، هجران و وصل هجران است

دل زارم درون سينهء تنگ * شخص يعقوب و بيت احزان است

ديده‌ام در ميان كثرت اشك * همچو يوسف به چنگ اخوان است

درد در جيب دل نهان دارم * داغ در آستين جان دارم

درد چون ز آسمان فرود آيد * بيدلان را به جان فرود آيد

نيست جز غم به چرخ مائده‌اى * كه دلم را به خوان فرود آيد

نيست جز داغ در زمانه گلى * كه سر من به آن فرود آيد

دُرِّ اشك از جگر به دامن من * كاروان كاروان فرود آيد