خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٣٧

[ 11 . ] ابو تراب بيگ نفعه اللّه بانفاسه

درويشى ميخانه كم از سلطنتى نيست * اينجا بدل تاج و نگين ، شيشه و جام است

ساقى دل مفلس‌شدگان را به كف آور * زان نقد كه اكسير زر ناقصِ كام است

روزى كه بود جام تهى در نظر ما * خورشيد نهان در پس صد پردهء شام است

ما خشك‌لبان تشنهء ديدار شرابيم * چون كاسهء ما گشت تهى ، خانه خرابيم

* * *

دى مغبچه مى خورد و به ما جام فرستاد * بهر لب ما بوسه به پيغام فرستاد

دانست كه ما تشنه لب و گرسنه چشميم * افروخته گشت و سوى ما جام فرستاد

زان آب شرر قطرهء ، كه هرجا كه فروماند * آتش ، بر او شعله به پيغام فرستاد

هنگام گرفتارى مه ، صد حشر نور * عكسش به سر تيرگى شام فرستاد

تا مايه كند مهر سوى پرتو جامش * هر شام قمر را ز پى وام فرستاد

هر مرغ كه بنشست دمى بر سر تاكش * صد فقرهء تهديد سوى دام فرستاد

قسّام قضا در عوض عيش دو عالم * اين قسمت رندان مىآشام فرستاد

ما خشك‌لبان تشنهء ديدار شرابيم * چون كاسهء ما گشت تهى ، خانه خرابيم

* * *

در كوى خرابات بلا را گذرى نيست * بر دردكشان خيل الم را ظفرى نيست

خمخانه سپهرى است بروجش همه نارى * وين طرفه كه در ساحت آن شور و شرى نيست