خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٢٨

[ 10 . ] مير رفيع الدين حسين « 1 » رفع اللّه قدره

شهسوار ملك ايران كز پى پابوس او * اصفهان پر شد همه از دودهء چنگيز خان

آن‌كه در هفت آسمان تا نوبت عدلش زدند * خنده‌ها دارد فلك بر نوبت نوشيروان

صحبتى آراست در نقش جهان كز وصف آن * نطق را در عجز حرفى مىنيايد بر زبان

شب هزاران اختر از شمعش فروزان شد مگر * در زمين آمد درو بهر تماشا آسمان

خواستم تاريخ اين صحبت ز پير عقل گفت * ثبت شد بر لوح خاطر ، « صحبتِ نقش جهان » « 1 »

* * *

شكر كز فيض ايزد متعال * شد مسخّر بتازگى شروان

نيست شد آنچنان درو رومى * كه از ايشان نماند نام و نشان

از خدا بود فتح ، ليكن گشت * باعث فتح ، ميرزا سلمان

آن‌كه مىزيبدش ز عزّ و شرف * كه بنازد به ذات او دوران

و آنكه از روى قدر مىرسدش * كز غلامان او بود كيوان

دو جهان بس نباشد ار خواهد * سايلى را نوازش و احسان

ميرزايى كه امر او را چرخ * نتواند كه گويد اين يا آن

تابع راى او قضا و قدر * زير فرمان او زمين و زمان

مىتواند گرفت اگر خواهد * تيغ تدبير او فضاى جهان

سال تاريخ اين‌چنين فتحى * كه به صد داستان ، بيان نتوان

از دبير خرد چو جستم گفت * « فتح نوّاب ميرزا سلمان » « 2 »

* * *

( 1 ) . به سال 1009 ه . ق اشاره دارد . ( 2 ) . به سال 986 ه . ق اشاره دارد .